Köycülük

Köyleri tarım kentleri halinde birleştirerek kalkınmayı öngörür. Köylünün tefecilerin elinden kurtarılması ve ihtiyacı olan kredi ve diğer yardımların sağlanmasi için kooperatifleşmeyi hedef alır. Ve köyden kente göçü önlemek ister.

Köycülük mevzusu; köylünün teşkilatlanması, toprak reformu, tarım kentleri ve köyleşme politikasını içine alır.

Köylüler ülkemizde en teşkilatsız kesimdir.Esas olarak köy kitlesini teşkilatlandırmak ve kalkındırmak en önemli meseledir. Bunun için tüketim iktisadından çok üretim iktisadına önem vermek gereklidir. Köylerimiz köy grupları halinde teşkilatlanmalı ve tarım kentleri kurulmalıdır. Kooperatifçiliğin desteklenmesi gerekmektedir.

Tarımdaki bünye bozukluğu ıslah edilmeli ve iktisaden yaşayabilir aile işletmeleri kurulmalı bunlar bünye ıslahında temel unsur olarak kabul edilmelidir. Tarımda verimlilik artırılmalı bunun için yerli ilim çevrelerince geliştirilecek, tarım ilaçları, gübre, suni tohumlama sistemleri kullanılmalıdır. Topraklarımızı yıldan yıla alıp götüren erozyon tehlikesine karşı tedbirler alınmalı, yanlış otlatma ve yanlış mera kullanımı engellenmelidir. Çiftçinin malını pazarlayabilmesi için modern pazarlama usulleri tatbik edilmelidir. Köylüleri tehdit eden tefecilik ve vurgunculuk devletçe engellenmelidir.

Köylere her türlü eğitim,sağlık ve alt yapı hizmetleri götürmek için dağınık şekilde yerleşmiş köyler ortak merkezlere bağlanarak çevreden merkeze doğru gelişmeli ev tarım kentleri oluşturulmalıdır.

Çoğunluğu köylerde yaşayan bir millet için en önemli ve can alıcı mesele köy meselesidir. Bu yüzden köylücülük üzerine sağlam bir şekilde eğilmek gerekmektedir.